Książka jest poradnikiem pracy z tekstem literackim, ze szczególnym uwzględnieniem poezji.
Znajdują się w niej:
- analizy i interpretacje fragmentów tekstów literackich
- ćwiczenia i polecenia interpretacyjne
- zadania pisemne
- klucze odpowiedzi
Publikację polecamy uczniom szkół ponagimnazjalnych.

Jak można by określić duchowość człowieka postnowoczesnego? Czy Bóg jest trendy? Anna Sobolewska, krytyk i badaczka literatury, stwierdza, że symptomatyczne dla naszych czasów są indywidualne i pozawyznaniowe poszukiwania religijne. Autorka Mistyki dnia powszedniego wskazuje m.in. na zafascynowanie ludzi Zachodu duchowością Wschodu. Podróż do Indii niejednokrotnie traktuje się jako pielgrzymkę, ?wyprawę w głąb siebie?. Przybysze z Zachodu, z innej cywilizacji i innego świata, zaczynają stosować praktyki zalecane przez mistrzów-joginów. Sobolewska jednak nie opisuje tego fenomenu jedynie z perspektywy badacza kultury. Dzieli się własnym doświadczeniem ?podróży nieturystycznej? do Indii. Autorka oddaje klimat uroczystości związanych z rytuałami inicjacyjnymi. Relacjonuje spotkania z okolicznymi guru i ich współwyznawcami.
Mapy duchowe współczesności to zbiór esejów poświęconych różnym przejawom religijności człowieka współczesnego. Spectrum zainteresowań Sobolewskiej jest niezwykle szerokie. Autorka analizuje zarówno zjawiska kultury elitarnej (utwory poetyckie, spuściznę filozofów religii), jak masowej (podręczniki popularyzujące wiedzę ezoteryczną).

DUET Encounters to zbiór artykułów poświęconych projektowi DUET (Development of University English Teaching), zainicjowanemu w 1979 roku na Uniwersytecie East Anglia; z projektem tym związanych było wielu angielskich i polskich nauczycieli akademickich
Część pierwsza (Historia i Pamięć) poświęcona jest historii projektu. Pokazuje też, jak osoby pracujące nad nim wspominają warsztaty organizowane w Polsce.
Część druga (Uczenie, Pisanie i Przekład) przedstawia tematy poruszane w trakcie warsztatów oraz zagadnienia, które znalazły odzwierciedlenie w pracy nauczycieli akademickich.
Część zatytułowana Interludium zawiera przekłady wierszy autorstwa studentów uczestniczących w ostatnich warsztatach zorganizowanych w Polsce w 2007 roku.
Książka jest adresowana do wszystkich, których interesuje ten ponad trzydziestoletni projekt, poświęcony zagadnieniom związanym z kształceniem nauczycieli, pobudzaniem kreatywności studentów i zgłębianiem tajników tłumaczenia.

Denis Diderot (1713-1784), jeden z największych pisarzy i myślicieli francuskiego Oświecenia, uznawany jest też za jednego z ojców krytyki artystycznej. W jego obfitym pisarstwie poświęconym sztukom plastycznym wyróżniają się pisane w latach 1759-1781 Salony, recenzje z regularnych wystaw sztuki francuskiej w Paryżu. Salon 1765 roku to arcydzieło nowego języka wypowiedzi o malarstwie i błyskotliwy utwór literacki. Humor i pasja, cięty język Diderota, oryginalne koncepty w tworzeniu pisarskiego ekwiwalentu dla malarstwa sprawiają, że tekst ten nadal budzi podziw i denerwuje, rozśmiesza i daje do myślenia.

Teoria "człowieka niespokojnego" jest antropologią o segmentach: biologicznym, psychologicznym i kulturowym. Poza konceptem "natury praludzkiej" oraz "preludzkiej" obejmuje status "człowieka historycznego" i prognozuje przyszłość ludzkości. TCN nie pojmuje "niespokojności" jako leku (jak u Kierkrgaarda), ale jako "nadmiar energii i mocy", którego człowiek nie może zrealizować. nie ma tu "woli mocy" jako celu, lecz rozwiązanie "kłopotu z mocą". Jest w pewnej analogii do dywizji "dionizyjskośi" Nietzchego i Ruth Benedict, ale ma mocniejsze ugruntowanie w etologii zwierząt i jest bardziej precyzyjna i sytemowa w opisie aspektów "nadenergii". Jest też w pewnej zależności z koncepcją "człowieka anatelicznego" (przekraczającego cele) Andrzeja Zachariasza.

Podstawowym przesłaniem pracy jest przekonanie o filozoficznej doniosłości badań historycznych, z czego nie zawsze zdają sobie sprawę zarówno historycy, jak i filozofowie. Tymczasem znajomość filozoficznej tradycji korzystnie wpływa na praktykę badawczą historyków i ich metodologiczną samoświadomość. Jednakże, jak zauważa Lorenz, filozoficzna refleksja nad historią nie powinna być oderwana od postępowania badawczego historyków. Punktem wyjścia wszelkiej filozoficznej refleksji nad historią winien być zatem namysł nad tym, co historycy realnie robią, zaś punktem dojścia - taka interpretacja aktywności historiograficznej, która pozwala pogłębić znajomość historycznego rzemiosła.

Oto zbiór dwudziestu wybranych szkiców i esejów jednego z najwybitniejszych polskich antropologów kultury i kulturoznawców ? Wojciecha J. Burszty, publikowanych na przestrzeni ostatnich dwóch dekad. Autor nadał mu nową konstrukcję porządkową, a więc zaprojektował także pewną ciągłość narracji. (?) Zasugerował także Czytelnikowi jeden z wariantów lektury tej nowej całości. Znana w antropologii metafora betwixt & between wskazuje na szczególną sytuację współczesnego badacza kultury, jako uczestnika kulturowego świata i zarazem jego interpretatora. (?) Autor wykazuje erudycyjny szacunek dla cudzej myśli, którą podsuwa Czytelnikowi i dyskretnie skierowuje ją na położone przez siebie tory myślowe. Czy to będzie temat klasyczny, tzw. temat stały w antropologii, czy to będzie refleksja o dzisiejszej rzeczywistości, otrzymujemy pewien spójny sposób myślenia o kulturze i świecie. Między mową magiczną a poligłosowością popkultury rozpięta jest refleksja o dylematach dzisiejszej antropologii. Antropologii myślącej, refleksyjnej, która ma nie tylko walor edukacyjny, ale może przede wszystkim kreacyjny ? wszak nawet z szumów popkultury pozwala nam usłyszeć, wychwycić budującą się nową harmonię. (?)

Z Przedmowy autorstwa dr Krzysztofa Piątkowskiego



(?) Książka Świetnie napisana, zalecająca się Czytelnikowi oryginalnością pomysłów, dobrze skonceptualizowana (klarowność tematyczna rozdziałów) znajdzie uznanie nie tylko u najbardziej wymagającego odbiorcy akademickiego, ale również wśród szerszej grupy czytelników interesujących się potocznym brzmieniem słowa kultura. (?) Przynosi oryginalne pomysły badawcze, nowe interpretacje kultury współczesnej, konsekwentnie rozwija główne wątki teorii antropologicznej, klarownie wyznacza przedmiot antropologii kultury popularnej w Polsce. Znajdzie odbiorców wśród socjologów, politologów, literaturoznawców, folklorystów oraz ? co oczywiste ? antropologów i kulturoznawców.

Prof. dr hab. Roch Sulima, Uniwersytet Warszawski

Udostępnienie traktatu Niccolo Sabbatiniego o praktyce budowania scen i maszyn teatralnych w tłumaczeniu na język polski jest wypełnieniem jednej z największych źródłowych luk w naszej teatrologii. [?] Oddajemy w ręce Czytelnika traktat napisany rzeczowym językiem matematyka-geometry i budowniczego, w istocie poświęcony kreacyjnej magii sztuki, cudownościom osiągalnym dla zręcznych rzemieślników. Opisane ułudotwórcze chwyty, triki, fortele, możliwości markowania, pozorowania, udawania ? wszystko dla oszukania zmysłów odbiorców, przez następne stulecia okazywać będzie na różne sposoby swoją przydatność w zmiennych modelach iluzji teatralnej.