Każdy region w Polsce ma swoją historię, tradycje, charakterystyczne potrawy. W każdym regionie inne obrzędy, stroje, smakołyki towarzyszą obchodom świąt. Obyczaje związane z uprawianiem ziemi, rybołówstwem czy hodowlą owiec ? również różnicują regiony. Ta różnorodność historyczna, kulturowa, przyrodnicza jest naszym największym bogactwem, ale i... ciekawostką. Warto ją poznać.
Prezentacja każdego województwa jest uzupełniona legendą ? miasta danego regionu, charakterystycznego obiektu czy postaci.

Adramel, bohater dramatu Piotra Słomkowskiego, żałuje swego występku przeciw Bogu. Nie sposób na powrót zostać aniołem, nie chce jednak też zjednoczyć się z demonami. Zamiast tego spędza nieskończone dni wśród ludzi i z biegiem czasu nabiera typowo ludzkich zachowań. Lubuje się w wódce i papierosach, ale też w metafizycznych rozmyślaniach. A na tym padole może się nauczyć właściwie jednego ? emocji i uczuć obcych istotom nieziemskim.
Z racji pełnych swady monologów i podanego z przymrużeniem oka przesłania szczególnie polecamy tę książkę do czytania w niedzielę.
Adramel to jedyne w swoim rodzaju połączenie rozrywki i metafizyki.

Love and loyalty, hatred and revenge, fear, deprivation, and political ambition drive the characters portrayed in these masterpieces towards catastrophe.

Lata 1945?2005 to dwie różne epoki historyczne i zarazem jeden z najpłodniejszych okresów w dziejach polskiej dramaturgii. Tworzyło w tym czasie kilkudziesięciu wybitnych dramaturgów. Niestety, ich pisarstwo w powszechnej świadomości często nie istnieje. A są to autorzy sztuk mających za sobą znaczące premiery, także za granicą. Od lat 60. po 80. polska dramaturgia była tłumaczona i wystawiana w świecie jak nigdy przedtem. Dzisiaj trudno do niej dotrzeć. Większość polskich sztuk współczesnych od 1956 roku drukuje wprawdzie nieoceniony ?Dialog?, ale jest to miesięcznik czytany głównie przez specjalistów. Również niełatwo dostępna twórczość dramaturgów debiutujących w ostatnim piętnastoleciu domaga się konfrontacji z poprzednikami.
Sześćdziesiąt sztuk czterdziestu autorów to wybór pozwalający sięgnąć po dzieła najważniejsze. Układają się one w obraz Polski czasów, w których powstawały, pokazują też, jakim wyzwaniom musieli sprostać ich autorzy. Wybór kończy się na roku 2005, w momencie, który nie zamyka ani nie otwiera żadnej epoki w literaturze i teatrze. Jednak w ostatecznym rozrachunku historyczne tło nie ma decydującego znaczenia; niezależnie od kontekstu i utrwalonych klasyfikacji czytane dzisiaj sztuki ? i te sprzed sześćdziesięciu lat, i najnowsze ? muszą bronić się same.

"Sofokles jest tragikiem jego "Antygona" - to tragedia. Tak nazwano w Grecji rodzaj dramatyczny, który w Atenach V w. p.n.e. stał się wyrazem najwyższych osiągnięć twórczych i niejako sztandarem artystycznym tego świetnego okresu, jednego z najważniejszych w dziejach naszej kultury.
My dzisiaj w potocznej mowie używamy nieraz wyrazów "tragedia", "tragiczny", "tragizm" w odniesieniu do zdarzeń życiowych, które szczególnie wstrząsają swoją grozą. Wyrażenia te wywodzą się więc, jak tyle innych naszych pojęć i wyrażeń, z kultury antycznej. Istotnie, element wstrząsającej grozy był nieodłączny od widowisk teatralnych, które w Grecji nazywano "tragediami".

Dramat Sofoklesa przełożony w sposób poetycki na współczesną polszczyznę przez poetę i tłumacza greckiego pochodzenia - Nikosa Chadzinikolaua. Tekst sztuki poprzedzony został ciekawym komentarzem autora przekładu, który ma na swoim koncie m.in. tłumaczenia na język polski "Iliady" Homera, "Greka Zorby" Kazantsakisa i "Erotyków" Safony, a na grecki - wierszy Wisławy Szymborskiej.

Praktyczny przewodnik do badań terenowych i laboratoryjnych!
Książka, która łączy teorię z praktyką!
Publikacja rozpatruje gleby pod względem różnorodnych funkcji w ekosystemach. W dużej mierze jest oparta na wynikach badań własnych autorów.
W książce omówiono:
* gleby i procesy glebotwórcze w ujęciu ekologicznym;
* badania gleb w terenie, pobieranie próbek, przygotowanie do analiz, metody analizy gleb;
* najbardziej aktywne składniki gleb ? materię organiczną, koloidy, roztwór glebowy, najważniejsze metody specjalistycznych badań gleboznawczych;
* interpretację ekologiczną, uogólnienie i syntezę wyników badań;
* charakterystykę i genezę oraz systematykę gleb Polski, klasyfikację gleb według World Reference Base for Soil Resources (WRB);
* mapy glebowe i ich aktualizację.

Przyswojenie materiału ułatwiają liczne barwne fotografie wybranych gleb Niżu Polskiego, poglądowe ilustracje (ryciny i tabele), formularze badawcze, bogata literatura przedmiotu oraz wykaz symboli i skrótów.

Publikacja stanowi niezbędną pomoc dla studentów ekologii, biologii, geografii, ochrony środowiska, geodezji, kartografii uniwersytetów, architektury krajobrazu, wydziałów leśnych, rolniczych i ogrodniczych akademii rolniczych oraz słuchaczy studiów podyplomowych, doktorantów i pracowników naukowych tych kierunków.

Publikację można zaliczyć do nurtu tzw. geografii stosowanej (applied geography), a więc geograficznych prac naukowych, których wyraźnie i dokładnie określonym celem jest bezpośrednie wykorzystanie w praktyce. Ciągle rzadko spotyka się opracowania, w których doprowadzono logicznie i konsekwentnie od badań podstawowych - prac terenowych, analizy dostępnych danych źródłowych i poszukiwań metodologicznych, poprzez przetwarzanie całości rezultatów badań do formy uznanej za przydatną do celów praktycznych, aż po szczegółowe określenie kierunków działań umożliwiających właściwe i racjonalne wykorzystanie zasobów środowiska. Rozważania dotyczące aktualnej i możliwej do zaproponowania, bardziej racjonalnej, struktury krajobrazu oparto na niezwykle starannie i wszechstronnie przygotowanym materiale analitycznym, który posłużył klarownej, krytycznej prezentacji najważniejszych cech układów krajobrazowych odniesionych do aktualnej struktury przestrzennej zagospodarowania. Pozwoliło to na kreację niezwykle interesującego oraz unikatowego i pionierskiego studium - projektu korekty aktualnego stanu struktury użytkowania ziemi w badanych obszarach.