Książka zawiera opisy najbardziej interesujących zabytków architektury drewnianej w ponad 350 miejscowościach w Polsce. Najliczniej jest reprezentowana architektura sakralna - są to głównie kościoły i cerkwie. Znacznie mniejszą grupę stanowią zabytki architektury świeckiej ( ratusze, dwory, wille) oraz zabytki gospodarcze i przemysłowe (spichlerze, tężnie, młyny, wiatraki). Autorka, znany historyk sztuki, opisuje zarówno perły architektury drewnianej, np. kościoły w Lipnicy Murowanej, Binarowej, Sękowej, kościoły Pokoju w Jaworze i Świdnicy, dwór w Ożarowie, drewnianą zabudowę uzdrowisk i innych zabytkowych miasteczek, jak i mniej znane obiekty, np. drewniane dwory w Sulerzyżu czy w Wodzieradach. Książka podzielona jest na 16 rozdziałów odpowiadających 16 województwom, a w obrębie województwa hasła są ułożone w porządku alfabetycznym. Cenne uzupełnienie stanowi słowniczek terminów specjalistycznych oraz mapki poszczególnych województw z zaznaczonymi obiektami. Książka jest bogato ilustrowana kolorowymi zdjęciami.

W pracy w sposób kompleksowy omówiono problematykę dotyczącą kształtowania architektonicznego, projektowania konstrukcji, niezbędnego wyposażenia instalacyjnego oraz zagadnień związanych z technologią realizacji garaży (w szczególności podziemnych w zwartej zabudowie miejskiej). Książka jest adresowana przede wszystkim do studentów wyższych uczelni technicznych, inżynierów projektantów, wykonawców konstrukcji oraz inwestorów.

Ilustrowany przewodnik po historii architektury od najdawniejszych cywilizacji po rewolucję przemysłową.
Łatwa i prosta droga do odkrycia wielu klasycznych dzieł światowej architektury.
Piękne rysunki i ryciny ilustrujące tysiące detali architektonicznych.

Latem i jesienią 2009 roku „Gazeta Wyborcza” w Katowicach wraz z Muzeum Śląskim prowadziły niezwykły konkurs, w którym Czytelnicy mieli wybrać najpiękniejsze śląskie słowo.
Do redakcji wpłynęły setki przepięknych śląskich słów, często już zapomnianych, z fantastycznymi uzasadnieniami.
Choć to nie słownik, słowa uporządkowane są w nim według alfabetu, a to bardzo wędrówkę ułatwia. Do książki wchodzimy więc przez pogrążony w półmroku antryj (przedpokój), którego prawie całą dłuższą ścianę zajmuje obwieszony płaszczami wieszak. Potem na nasze spotkanie wychodzi bajtel, niewiele wyższy od stojącego za nim koła (czyli roweru), zaś dwie strony dalej na śnieżnobiałym bifyju (kredensie) stoi młynek i biksa na bonkawa.
Jest jak w prawdziwym śląskim domu. W oknie gardina, zwiewna jak kobieta, więcej odsłania, niż zasłania, ale gospodyni byłoby gańba okno bez gardiny zostawić. Wszystkie sąsiadki by o tym klachały. Zjeść można żymła albo sznita z bajlagom (ślinka cieknie! To nie to samo co kanapka), napić się bawarki z szolki. Na stole pachną karminadle, zaraz starka przyniesie kołocz i wszyscy zaczną maszkecić. Jak nie będziesz frechowny i przepadzity, to też dostaniesz.
Wspólnie z Muzeum Śląskim postanowiliśmy zebrać to bogactwo w książce, by z lektury mogło korzystać jak najwięcej osób i to przez wiele lat.
Wydaliśmy książkę, w której zamieściliśmy najpiękniejsze śląskie słowa wraz z opisami naszych Czytelników, okraszone fotografiami fotoreporterów "Gazety" oraz zdjęciami archiwalnymi Muzeum Śląskiego.
W ten sposób powstała rozpisana na wiele głosów wzruszająca opowieść o Śląsku i Ślązakach. Co ciekawe, w jej układaniu wzięli też udział ludzie, którzy sami na co dzień godki śląskiej nie używają, ale zakochali się w jej brzmieniu.

Książka ta jest owocem kilkuletniej pracy wielu autorów, ich badań etnologicznych i antropologicznych, realizowanych głównie w ramach grantu badawczego na terenach pogranicza polsko-ukraińskiego, zachodniej Ukrainy oraz na Bojkowszczyźnie. Teksty ujęte w pięć grup problemowych dotyczą zagadnień negocjacji kategorii pamięci, tożsamości i subiektywnej, refleksyjnej podmiotowości mieszkańców tego obszaru. Tytułowa "antropologia pogranicza" jest hasłem wywoławczym poruszanej problematyki. Szczególne miejsce zajmują w publikacji próby opisu tego, jak "mieszkańcy zmarginalizowanych terenów pogranicza komponują i komentują swoje strategie przetrwania, zmagając się z brakiem środków do życia i z brakiem perspektyw eksploatacją przez centra bliskie i oddalone, a zwłaszcza z migracją zarobkową, która przekształca się w trwałą emigrację, rujnując więzi społeczne i życie lokalnych społeczności".

Autor koncentruje się na kulturowym aspekcie transformacji ustrojowej (lata 1989-2004) widzianej z perspektywy śląskiej ludności rodzimej. Dysponując warsztatem etnografa, socjologa i etnologa prezentuje interdyscyplinarne ujęcie problemu górnośląskiej tożsamości. Książka opiera się na szerokich badaniach empirycznych, w tym relacjach ponad 300 rozmówców, do których udało się dotrzeć autorowi.

Ten wspaniały tom, o niezwykle atrakcyjnym układzie graficznym, prezentuje wybór najsłynniejszych budowli monumentalnych wszech czasów. Czytelnik odbywa z tą książką fascynującą podróż przez architekturę pięciu kontynentów
? od piramid starożytnego Egiptu po genialne arcydzieła współczesnych mistrzów.
? wizjonerski obraz geniuszu człowieka
? niezwykłe świadectwo architektury świeckiej i sakralnej cywilizacji świata
? zgłębianie historii ludzkości.
? starannie i atrakcyjnie dobrane zdjęcia poparte sugestywnymi komentarzami

Książka ta stanowi hołd dla niezwykłych dokonań tych ludzi, którzy patrzyli w przyszłość i odcisnęli na niej osobiste piętno i piętno swojej epoki. Ich arcydzieła to symbole, które przetrwały wieki, by dać świadectwo kreatywności i wizjonerskiego geniuszu, stały się też silnym elementem ludzkiej wyobraźni.
Wybór prezentowanych tu zabytków i budowli to wynik selekcji wieków pracy, studiów, planów i konstrukcji, bo wiele dzieł architektury popadło dawno w zapomnienie. Jest to antologia epizodów o niezwykłym znaczeniu formalnym, bo prace te mają trwać wiecznie. Są też one jednak świadectwem życia i pełnych pasji wysiłków tych wszystkich, którzy odegrali rolę - główną czy uboczną - w tworzeniu tych wyjątkowych koncepcji.

Co skłoniło mnie do napisania tej książki?
Pomysł niniejszej książki zrodził się w ostatnich latach w wyniku wielu przeprowadzonych z przyjaciółmi architektami i studentami architektury rozmów na temat rysunku odręcznego, w szczególności zaś na temat rysunku towarzyszącego uprawianiu zawodu architekta. Chciałbym podzielić się z Czytelnikiem moim osobistym doświadczeniem rysunku oraz przemyśleniami dotyczącymi istoty uprawiania tej dyscypliny sztuki zarówno przez aktywnie projektujących architektów, jak i młodzież studiującą architekturę.
Jednocześnie pragnę podjąć próbę wyjaśnienia pewnych, moim zdaniem fałszywych, obiegowych opinii na temat rysunku.
Mirosław Orzechowski, fragment książki.